براکت قطعه ای است فلزی که بعنوان مهار کننده حرکت کابین و ریل های آسانسور مورد استفاده قرار می گیرد. در این مقاله جزئیات بیشتر آن را با هم دیگر مرور می کنیم.

ریل‌های آسانسور بخش مهمی از آسانسور هستند که اگر به‌درستی نصب شده باشند، آسانسور بدون هیچ مشکلی و با نرم‌ترین حالت به سمت بالا و پایین حرکت می‌کند. در واقع نصب درست ریل‌ها، دیگر ارتعاشی در حرکت آسانسور به وجود نیاورده، و عملکرد آسانسور در بهترین حالت خود خواهد بود.

براکت آسانسور مانند یک تصحیح‌کننده و درست کننده نا شاقولی‌هایی که در چاه آسانسور پیش می‌آید، عمل می‌کند. اگر بـراکت آسانسور به‌درستی عمل کند و در جای خود به‌درستی قرار بگیرد، آسانسور هم می‌تواند به‌درستی بالا و پایین برود.

کاربردهای براکت آسانسور

براکت باعث می شود تا کابین به آرامی حرکت کند و بدون تکان و یا لرزش بین طبقه ها جابجا شود. نبود براکت باعث ایجاد لرزه ها و صداهای در کابین می شود.

اندازه و نوع براکت آسانسور بر اساس عواملی مانند سرعت حرکت، اندازه و نوع ریل، ترمز ایمنی و ظرفیت کابین آسانسور انتخاب می‌شود.

وظایف براکت:

مهار ریل‌های هدایت کننده کابین آسانسور
مهار ریل‌های هدایت کننده وزنه تعادل آسانسور
اتصال ریل‌ها به دیواره‌های بتنی چاه آسانسور
اتصال ریل‌ راهنمای آسانسور به سازه‌های فلزی چاه آسانسور
تصحیح تراز و شاقولی غلط دیواره‌ی چاه آسانسور

در ایران از روش آهن‌کشی استفاده می‌شود. در این روش، باید ابعاد و نوع تیر و فاصله تیرها از همدیگر را باتوجه‌به نقشه ساختمان بررسی کرد. معمولاً در روش آهن‌کشی از براکت‌ها را به اسکلت فلزی ساختمان متصل می‌شوند که در نصب بهتر آسانسور تأثیر به سزایی دارد.

انواع براکت ریل آسانسور:

براکت T5

براکت T9

براکت T16

معمولا در آسانسورهایی با ظرفیت کمتر از ۸ نفر و با حداکثر ۱۰ ایستگاه، از ریل‌های T5 استفاده می‌کنند و کاربرد براکت‌های T9 برای هدایت کابین در آسانسورهای ۸ نفر به بالا است. علاوه بر این از براکت‌های T9 برای هدایت وزنه‌ها و از براکت‌های ف۱۶ نیز برای هدایت کابین استفاده می‌کنند.

تثبیت براکت ریل

شیوه تثبیت براکت ریل برای شفت‌های با متریال مختلف، متغیر است. اگر دیوار شفت سازه‌ای از جنس بتن باشد چهار روش متفاوت برای تثبیت براکت ریل آسانسور وجود دارد که در زیر معرفی شده است.

روش تعبیه مستقیم
روش پلاگین انبساط ثابت
روش از پیش تعبیه شده ورق فولادی
روش ثابت کردن میله لنگر (از این روش هنگامی که ضخامت دیواره شفت کمتر از 0.1 متر باشد، استفاده می‌شود)

لازم است برای مطمئن شدن از تثبیت صحیح براکت، برای نصب براکت فولادی روی دیوار چاه آسانسور، از تیر حلقه ای بتنی استفاده شود. عمود بودن و پایداری ریل آسانسور نشان دهنده نصب بی نقص می‌باشد. لازم به ذکر است رعایت الزامات مربوط به فاصله متعادل ریل و فواصل مشترک لازم الاجرا است.

براکت های پایه:

شرکت های آسانسوری از انواع براکت های پایه یا صفحه مخصوص کف ریل در کف چاهک که ریل در شروع ریل گذاری روی آن می نشیند و مهار می شود، استفاده می کنند. این براکت ها به کف چاه یا در بعضی مواقع به نودانی یا قوطی محل نصب ضربه گیر کابین که در کف چاه مهار شده است توسط پیچ و مهره نصب می شوند. در روش ذکر شده ضربه گیر کابین بر روی ناودانی نصب می گردد و دیگر نیازی به سوراخ کاری کف چاهک برای نصب دیگر تجهیزات نخواهد بود.

نکات مهم مربوط به نصب براکت ریل آسانسور

برای هر ریل راهنما حداقل باید یک براکت در نظر گرفته شود.
براکت‌های باید در فاصله معین و مشخصی از درب آسانسور نصب شوند.
براکت‌های ریل باید حتما نسبت به یکدیگر شاقول و گونیا باشند.
فاصله براکت‌ها حداقل 1.5 متر و حداکثر 2.5 متر است که نسبت به پارامترهای انتخاب براکت متغیر خواهد بود.
معمولا برای ریل کابین آسانسور از براکت اوتیسی کابین استفاده می‌شود.
در اغلب موارد برای ریل وزنه تعادل از براکت نبشی استفاده می‌شود.
فاصله‌ی براکت های ریل آسانسور باید به نحوی باشد که در هنگام فعال شدن ترمز اضطراری، ریل دچار لغزش، خمیدگی، پیچش و ... نشود.
ریل‌های آسانسور به وسیله‌ی پیچ و مهره به براکت‌‌ها فیکس و متصل می‌شوند.

جمع بندی:

در صورتی که براکتی که می بایست ریل را نگه داری کند، در محل اتصال بین دو ریل قرار گیرد، بهتر است براکت را در زیر ریلی نصب کنید که با ریل بالا سری در اتصال است. علت این کار آنست که در این حالت براکت هیچ گونه تماسی با پشت بند ریل ندارد .براکت ریل برای مهار ریل راهنمای کابین و وزنه تعادل آسانسور استفاده می‌شود. به نوعی پل رابط ریل‌ راهنمای آسانسور با آهن کشی را باید براکت آسانسور دانست.

مهم‌ترین نکات در انتخاب و خرید براکت ریل آسانسور را می‌توان سرعت آسانسور، نوع آسانسور، نوع و همچنین اندازه‌ی ریل‌های آسانسور، نوع سیستم ترمز ایمنی و پاراشوت آسانسور و در نهایت ظرفیت آسانسور دانست.